Berenlekker

Klaar voor een super simpel, lekker én en populaire kinderactiviteit?

Hier volgt het recept en de werkwijze voor de berenkoekjes:

Ingrediënten:

• 125 g fijne suiker
• 1 pakje vanillesuiker13811
  vanillesuiker1 pakje
• 375 g bloem13808
  bloem375 g
• 250 g boter (koude)

Vooreerst raad ik aan het deeg zelf te maken, het spaart je een hoop gepruts en gezeur uit want het moet nadien toch nog eventjes rusten in de frigo en de fun part bevindt zich pas na het frigo gedeelte.
1381Snijd de boter in blokjes en meng ze met de handen met het bloem en de suiker.
Ik heb iets tegen met mijn handen in voedsel zitten figgelen, het kruipt onder de nagels, en je handen worden er zo vies van maar gewoon doorzetten, er bestaat geen andere manier, tenzij je de trotse bezitter bent van een keukenrobot.
Nadat je het deeg min of meer in een coherente brij gekneed hebt, maak je er een aantal hoopjes van (in 't recept stond worstjes)
Dat rol je in cellofaan en plaats je in de frigo
In mijn geval gingen we dan schaatsen
Klinkt very Nigella Lawson niet? Vond ik zelf ook, de perfecte domestic goddess
De waarheid was echter dat ik op de schaatsbaan voor piet snot rondjes schaatste. 11 jarige jongens willen immers NIET gespot worden met hun moeder en deden er op een subtiele manier alles aan om mij niet schaatsend te kruisen of mijn zwaaiende hand te negeren. Ach, wanneer zal ik het leren...
Enfin, eenmaal thuis was ik weer toegelaten tot de inner circle en mocht het bandwerk beginnen
Dat ging als volgt:
Moeder kneedt en rolt het deeg uit tot een plat doekje
Kind 1 steekt er zoveel mogelijk berenvormpjes uit
Kind 2 neemt het deeg aan en geeft het aan
Kind 3 dat er een gezicht in piercete (met stompe tandenstoker)
Kind 4 mocht er een amandel op leggen en de armpjes toevouwen, of zoals later, één armpje, of één voetje, fantasie mag hierbij aangewend worden
Omdat ik gewoon ben om bij mijn tweeling alles 'altijd eerlijk te verdelen', moesten de kinderen per nieuw deeglapje doorschuiven, waaraan ze gewoon gehoorzaamden. Juf Sofie is geboren
Vervolgens 20 minuten bakken in een oven op 180C

deze wazige foto om aan te tonen dat na eindeloos gekneed het deeg er effectief steeds zo schriel uitziet. Perfect normaal

Snijd de boter in blifijne suiker125 g

hier zie je duidelijk de erg minimale rol van kind 2: het doorgeven van het berendeegvormpje

na enquête, bleek de 'uitsteek taak' de meest populaire

tadaaa. En ze leefden niet lang en gelukkig

voor de vorm toch op een stemmige manier voorstellen

Herfsttafel

In een oudere blog post, bracht ik een serenade aan het belang van tafel dekken. Als vurige pinster, wil ik jullie ook het resultaat van mijn naarstig gepin laten zien.
Nog net op de valreep een foto van mijn herfst tafel. Loper van herfstblaadjes, meer specifiek esdoorn blad uit eigen voortuin met lichtelijk sarcastische dank aan Stad Brugge voor zijn genereuze bomen. Verder berkenstammetjes als theelicht onderzetjes. Niet wauw of fenomenaal, toch een beetje in thema en mijn gasten maakte het blij.

 

en zo zag hij eruit op Pinterest. Enkel omwille van de professionele fotografie veel mooier dan de mijne tiens...

 

Copperhead gin

Kerst nadert, en hiermee dus ook de vermoeiende zoektocht naar het perfecte kado. De overtreffende trap van kerststress: kerstkado’s zoeken voor een man. Vrees niet want hier breng ik jullie een originele mannen cadeau suggestie.

De Copperhead Gin is een flesje perfect passende in de voort durende Gin hype. Koperkleurig en met een kurken stopje. Naast de fles, kan je ook drie pipet flesjes kopen om het je G&T dat extra beetje umph te geven, brengt ongetwijfeld de wetenschappelijk 'experimenteerder' in je naar boven. Het volledige setje is niet goedkoop en kan je ook niet zomaar in de winkel kopen. Hieronder voor de geïnteresseerden de uitleg zoals ik ze kopieerde van de site. En neen, ik word hier niet voor gesponsord, mijn blog is lekker amateuristisch, geen reclame toestanden; Enkel de zaken die in mijn radar verschijnen en het vermelden waard zijn.

 

Van de site geplukt:

 

Copperhead Gin is het resultaat van een samenwerking tussen Yvan Vindevogel, een apotheker uit Kortrijk die sterk geïnteresseerd is in het heelkundige aspect van gin, en Bernard Fillier, eigenaar van de door menig gekende graanstokerij Filliers die superieur is in het distilleren van alcohol op basis van jeneverbessen.

De overheerlijk zachte Belgische gin bevat verschillende botanicals als jeneverbessen, sinaasappelschil, korianderzaad, engelwortel maar ook kardemom. Dit geeft je een zachte en frisse neus van citrus. Voeg de medicinele bitters Aperitivum,Digestivum en Energeticum bij de gin voor een extra helende touch (te koop hier). Aperitivum maakt van uw gintonic een perfecte aperitief die de smaakpapillen open zet om de honger te bevorderen, Energeticum werkt perfect om de maag te verlichten tijdens de maaltijd en Digestivium is ideaal om de spijsvertering in werking te stellen. Als kers op de taart geeft het extra energie als je deze gin tonic drinkt.

Naast de bijzonder zachte smaak is ook de koperen fles zeer opvallend. De naam Copperhead wijst niet alleen op de koperen lambiek die al van de oorsprong gebruikt wordt om alcohol in te stoken, maar hij wijst ook op de Koperkop, een type slang die gekend is van het symbool voor de farmacie.

En voor de echte G&T freaks, plak ik hieronder nog een link naar een recensie van de Copperhead Gin
http://www.standaard.be/cnt/dmf20140514_007

 

 

Li o lait

Dit is een relatief nieuw Brugs adresje waar ik dan eindelijk eens ben geraakt. Na een pedagogisch verantwoord kinder toneelstuk, lees saai, met onze energieke jongens,  vonden vriendin Fleur en ik dat we dat we zelf ook een traktaat verdiend hadden. En dat namen we letterlijk met een vaniccino (capuccino met vanille en kaneel) én een pasteis de nata. Onze energieke jongens 'plonkten' we in een gezellig hoekje met een overdaad aan warme witte chocolademelk en brownies. 10 minuutjes rust en innerlijke weldaad volgden in een heel gezellig decor.

Het koffiehuis van mevrouw Li o lait, tevens ook mevrouw Lieven Verstraeten, ligt pal in 't centrum, maar net niet op het populaire Zand, waardoor gelukkig niet te vinden door de grote massa. 

 

 

Appeltaart rap klaar

De titel doet wat het belooft, dit appeltaartje maak je niet alleen klaar in een mum van tijd, het is altijd een succes bij mijn gasten. Een luie wijventaart die hoge ogen scoort, het summum van perfectie toch?

Ingrediënten:
kant en klaar bladerdeeg
eitje
tasje melk
tasje bloem
tasje suiker
3 appels
zakje vanillesuiker

Het is zo simpel, dat ik het uit mijn hoofd kan en er komt geen mixer aan te pas. Geloof me, dit is een blijvertje.

Spreid de bladerdeeg in een ronde bakvorm
Snijd appels in kleine stukjes en verdeel over de bodem
Meng bloem met suiker
Gooi over de appeltjes
Kluts eitje met melk en vanillesuiker
Giet over het mengsel
30 minuutjes in de oven

Taarten hebben bij ons geen lang leven, vandaar dat ik stomweg een foto van het einderesultaat vergat te nemen. Daarom hieronder de foto van het receptje:

Eerste lijstjes post - Dingen die me gelukkig maken

Ik ben een echt lijstjes mens. Lijstjes maken me gelukkig, geven me een opgeruimd gevoel en als alles meezit, kan je ook lekker schrappen. Het schept orde in mijn hoofd vol nestels en het doet me verlangen en genieten van de dingen die ik niet meteen of misschien zelfs nooit zal realiseren.

Ik dacht dat mijn lijstjes wel een leuke nieuwe topic konden worden. Ik maak werkelijk overal lijstjes, in boekjes die ik vind, in agenda's, thuis of op 't werk, op pinterest, in favorieten, op de i-Phone, in word documentjes. Over saaie dingen zoals klussen in huis maar ook over plaatsen waar ik nog heen wil, boeken die ik wil lezen, recepten die ik wil uitproberen of zelfs hollywood one night stands.
Ik vond dit lijstje laatst in een boekje in mijn nachtkastlade. Ik maakte het op een moment waarop ik van alles zag en dat dan ook wou; verre reizen maken, verbouwen, kledingkast volledig vernieuwen. Omdat ik dringend met mijn voeten terug op de grond terecht moest komen, begon ik aan mijn geluk zit in kleine dingen lijstje. Hier komt ie:

- vers gewassen beddengoed
- was buiten ophangen
- Niels die met een speelgoedauto over me rijdt (zei ik al dat het een oud lijstje was?)
- koude kattenvacht van Smudge strelen
- gevoel net na het joggen
- zon op mijn huid
- warm zand aan m'n voeten
- eerste koffie op 't werk
- nieuwe schoenen (duuh)
- maandag thuis komen in een vers gepoetst huis. Dankje Linda!!!!!
- stoppels epileren
- terrasje doen
- met nieuw roddelboekje in de zetel nestelen
- de slappe lach met mijn zus
- aperitiefhapjes
- schooloptreden van de kinderen, en geloof me, dit gevoel ken je pas écht en enkel met je eigen kinderen
- mosselen met frietjes
- dàt liedje op de radio
- haar dat perfect valt
- een binnenpretje
- So you think you can dance, Jani, the dress, the kardashians en nog meer van die tv pulp
- soldetjes scoren
- gibbons in Plancenkendael. Echt die apen zijn toch gewoon hilarisch, ik kan daar uren naar kijken. Die veel te lange armen die over de grond slepen, dat norse gezicht. Wat zou ik graag eventjes met zo eentje rond mijn nek rond lopen.
- En last but not least: lijstjes maken




Ik hoop dat jullie gelukkig werden van mijn lijstje en mij geen al te grote weirdo vinden. (stoppels en zo...)
Wat maakt jullie gelukkig?
En wat ik me ook afvraag: maken mannen ook lijstjes?

Sfeerbeelden oktober

Oktober bracht met zijn zon, vooral uitstel van die onvermijdelijke winter
Daarnaast probeerden wij tijdens de urban trail een nieuwe bistro uit: Osteria 45
en voor de rest huiswerk en toetsen, te saai om foto's van te nemen

terrasje met de zus

Urban trail Brugge: massa's lopers onder een stralende hemel

Orthodoxe kapel in de Ezelstraat. Nooit te oud om nieuwe pareltjes in eigen stad te ontdekken

Osteria 45, St Jacobsstraat Brugge

Quinoa wrap

Groenten kunnen mij veel meer bekoren dan fruit. Op pinterest vond ik enkel veggie quinoa wraps waar ik mijn eigen versie van maakte.
Kook een riante portie quinoa
Snijd groentjes naar hartenlust, avocado is hierbij onontbeerlijk
Maak een dressing van yoghurt (Griekse is lekkerst), paprika poeder, peper, zout en citroensap
Laagje dressing op de tortilla, daarop quinoa, daarop groentjes
Klaar is je gezonde hap
Miste wel een beetje pit. Nota aan mezelf: volgende keer pimpen met veggie blokjes, feta kaas of olijven.

 

 

 

Boekenhonger

Twee boeken las ik sinds mijn laatste 'leesvoer' post.
De éne van een fel gemediatiseerde auteur. De ander van een, naar mijn bescheiden mening voor niet lang meer, onbekend talent. Mochten ze met mekaar moeten battelen, dan wint het onbekend talent voor mij met grote voorsprong.

Boek 1: De laatkomer van Dimitri Verhulst. Een roman over een man die zijn dementie veinst om van zijn zeurend vrouw af te zijn en zo opgenomen wordt in een rusthuis . De insteek vindt ik geniaal, het boek echter heel flauwtjes. Toegegeven, het leest als een trein en er zitten erg grappige en spitsvondige passages in die ik, werkzaam in de ouderenzorg, wel kon smaken. Maar het is een erg dun boek en om die reden had ik het uit nog voor het verhaal goed en wel begonnen was.



Boek 2: De kinderen van Calais van Lara Taveirne. Debuutroman over twee hartsvriendinnen die zelfmoord plegen door zich van de kliffen van Whissan te storten.
Ik begon erg sceptisch aan dit boek, ik vroeg me af of zo'n jonge schrijfster °1983, voldoende levenservaring had om een literair werk neer te zetten. Ik vreesde dat het clichématig zou geschreven zijn. Niets is echter minder waar, het is gewoon een heel mooi boek, met een heel mooi verhaal en prachtige zinnen, haar taal is kleurrijk en origineel. Na een tijdje evalueerde ik de schrijfster niet meer en verdronk in het boek en het leven van de twee meisjes Violaine en Lillith.

Pinata

Om de verjaardag van de jongens een knallende start te geven, vatte ik het idee op een pinata te maken. De tweede reden, beken ik, was ook om mijn tanende status van ubermama bij mijn tieners nieuw leven in te blazen.
In mijn dromen zou dit een gezinsprojectje worden. Samen de pinata in mekaar knutselen, oh what fun.

In werkelijkheid reed ik aan en af naar papierwinkels om crepe paper, naar de Action om snoep en foeterde ik op de niet drogende gigantische lijmmassa, haardroger ten spijt. Voorts mocht ik dit projectje nog eens herhalen voor jongen nummer 2.
Ondanks mijn eenzame pinata avonden, was de start wel een succes, mijn zonen zijn cracks in papier maché.  Terwijl ik met mijn penseeltje en behangerlijm in aanslag stond, sopten zij al naarstig handen in de lijmbak om de ballon in een razend tempo in te masseren; ik kreeg er de krantenvellen niet snel genoeg op geplakt. Weeral een talent bij mijn jongens en blijkbaar gans kleuter-en lager schoolkind Vlaanderen ontdekt.

Laat je echter niet misleiden door de makkelijk ogende pinata blogs, het is een list. Moeilijk is het niet, inspannend des te meer maar ik sta garant: als zelfs ik het kan, kan iedereen de innerlijke pinata godin in zichzelf ontdekken.

En 't is mijn jongens geraden nog lang de herinnering aan hun unieke pinata knustel mama in stand te houden.Volgend jaar secundair onderwijs; dan gaan ze gewoon naar de cinema, of dat denk ik nu toch...

Iemand zin om voor mij een pinata te maken? Heb op het einde van de rit toch ook ferm veel goesting om zelf eens te mogen meppen op zo'n ding.
Hierbij de link

 

Toen hij na een week nog niet droog was, kreeg ik het lumineuze idee, hem in de oven op 50 graden te stoppen. Waarschuwing: ballonnen in een oven knallen...

het snoep instop luik

Tadaaaa, de angry bird pinata



En het doel van al die knutseluurtjes: zo snel mogelijk vernielen

Conclusie: de pinata was super sterk, het ophangsysteem niet. Niet echt mijn beoogde 'snoepjes douche' effect .