Tot dusver de levensles die ik als kind vaak van mijn moeder hoorde.
Waar ik naar toe wil is volgende situatie:
Stel je miss onhandige blogster voor op een zeer ambitieuze haak workshop. Waar alle andere muizen, cursisten dus, naarstig aan de slag gingen met wol en haakpen, was ik de enige muis in de ton melk, ferm veel goesting om me te laten verdrinken en af te haken (ha, snap je hem)
maar deze ferm uit de kluiten gewassen muis gaf niet op, bleef spartelen en overwon.
Enfin, een beetje heldhaftigheid misstaat niet in dit betoog.
Mijn haak baksels weren nog altijd het zonlicht maar ik heb er zowaar plezier in gekregen, ik haak mezelf te pletter ook al is dat op niveau van het tragere lagere schoolkind. Ik heb me met mijn lot verzoend maar zal binnen afzienbare tijd prachtige sjaals, baby sokjes voor mijn toekomstige neefje en decoratieve jasjes voor mijn bokalen toveren want aan ideeën geen gebrek.
Dus dit staat op mijn planning:
http://mypoppet.com.au |
www.yvestown.com |
en dit is voorlopig wat ik er zelf van maak (opbouwende kritiek toegelaten)
Ha! Die muizenlevensles :-) ik vertel die ook soms aan Stijn.
BeantwoordenVerwijderenMaar de koekjes waren erg lekker!